على صدرايى خويى

178

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

ديوان آورده است . بخشهاى مندرج در اين كتاب عبارتند از : ديباچه به نظم و نثر در عمل نكردن اهل زمان به سنت و نكوهش زاهدان رياكار آورده ( ص 20 - 1 ) ؛ - اشعارى از زائر ( ص 24 - 11 ) ؛ - غزليات نواب ( ص 39 - 25 ) ؛ - رباعيات نواب و قطعه اى كه در شوق حرمين شريفين سروده را آورده ( ص 42 - 39 ) ؛ - خاتمة الطبع از مولوى محمد احسن بلگرامى ( ص 42 ) ؛ - تاريخ طبع برآورده سيد جميل احمد سهسوانى ( ص 43 ) ؛ - مختصرى از سرگذشت زندگى شاعر ، نواب احمد خان بهادر ، با عنوان « ترجمه » ( ص 46 ) ؛ - ادامه غزليات نواب ( 58 - 49 ) ؛ - الكلمة العنبرية فى مدح خير البرية صلى الله عليه و آله ، شامل قصائد عربى در مدح نبى صلى الله عليه و آله ( ص 68 - 59 ) ؛ - غلط نامهء نسخهء ( ص 73 - 74 ) ؛ - قطعهء طبع از حافظ محمد اعظم حسين صاحب نبيرهء حكيم خادم حسين ( ص 73 ) ؛ - مختصرى از شرح حال شيخ محمد فاخر متخلص به زائر از مير غلام على بلگرامى نويسندهء سرو آزاد ( ص 70 - 72 ) ؛ - قطعهء خاتمهء نفح الطيب از سيد حافظ محمد اعظم حسين نبيرهءحكيم خادم حسين به نظم ( ص 73 ) ؛ آغاز : بسمله . اين لوح مقدس به دل آگه بين * از نقطه زبانِ قلمم كوته بين ديباچهء لا إله الا ا للَّه‌خوان * عنوان محمدٌ رسول ا للَّه‌بين نوع خط : نستعليق . كاتب : منشى حسن على بريلويى . تاريخ كتابت : 1296 هجرى قمرى .